رقابت بین تولید کننده گان داخلی و تاجران و منافع مصرف کننده

دراقتصاد کشور به دلیل اینکه اکثر تاجران در نقش وارد کننده ظاهر شده و به جهت شرایط تولیدات داخلی کمتر در نقش صادر کننده میتوانند ظاهر شوند . رقیب سرسختت تولیدکنندگان داخلی محسوب شده و تولیدکنندگان داخلی علاوه بر رقابت با یکدیگر مجبور به رقابت با تاجران نیز هستند .نتیجه این رقابت بی شک به نفع مصرف کننده داخلی است.
به جهت شرایط اقتصادی و نرخ بالای بیکاری و فشار بر دولت جهت حل این مشکل که منجر به معضلات متعدد اجتماعی شده است . تولیدکنندگان به دولت فشار آورده تا با اهرم های در دست چون تعرفه ، سود بازرگانی ، استاندارد و... جلوی واردات را گرفته و به نوعی رقیبان تاجر را حذف کند ( البته با ذکر این نکته که اکثرا خود نیز تاجران حرفه ای بوده و صرفاً جهت کمک به دولت و منافع عمومی چنین درخواستهای دارند! .)
تا اینجا مسایل روشن است و قابل قبول ، چرا که منافع عمومی و حل مشکل بیکاری بر منافع تاجران مقدم است . اما وقتی منافع مصرف کننده و عملکرد تولیدکنندگان یا بهتر بگویم تولیدکننده نما ها که صرفاً شو تولید دارند و مجوزی برای تولید ، مطرح میشود موضوع خیلی هم قابل قبول و منطقی نیست .چرا که به محض خروج تاجران از بازار قیمت تولیدات داخلی به سرعت بالا میرود . هرچند انتظار بر این است به علت اصل بازده به مقیاس و سرشکن شدن هزینه های ثابت به تولیدات بیشتر قیمت تمام شده محصولات داخلی کمتر شده و تولید کننده امکان عرضه محصول حتی با قیمت پایین تر را داشته باشد . ولی واقعیت حال حاضر بازار ، گواه این مطلب نیست و با اندک تاملی در بازار باتری اتومبیل به عنوان نمونه به سادگی میتوان این حقیقت را یافتن که قیمت محصولات داخلی نیز افزایش یافته و مصرف کنند متضرر شده است.
جهت ارزیابی درستی این سیاست . به عنوان مثال میتوان میزان افزایش اشتغال را در این زمینه با کاهش افرادی که در زمینه تجارت کار می کرده اند و بیکار شده اند را بررسی نمود و اثربخشی این گونه تصمیمات را اندازه گیری کرد. نه اینکه اشتغال زایی بهانه ای جهت گران کردن محصولات و سود بیشتر تولیدکننده (غیر واقعی و سوبسیدی) داخلی شود.

با ادب و احترام
مرتضی یوسفی طهارم